نام فیلم : زنی تحت تاثیر

کارگردان : جان کاساواتیس

بازیگران : جینا رولندز ، پیتر فالک ، ماتیو کاسل

زنی که برای بچه هایش ، بچه ماند

فیلم جز سه بار که بوم صدابرداری وارد تصویر می شود تقریبا دیگر هیچ مشکلی ندارد(البته

وارد شدن بوم در تصویر استاد کاساواتیس بعید نیست باید بدانید که او برای ساختن فیلم دو بار

کل اسباب و اثاثیه خانه اش را فروخته است).

کلوز آپ های سمج ، جینا رولندز فرا بازیگر ، پیتر فالک خسته و افتاده ، کودکان درون گرا

و خانه این عوامل همه دست در دست هم داده تا زنی تحت تاثیر یک شاهکار شود.

سکانسی که در آن بچه ها مانع می شوند تا پدر ، مادرشان را کتک بزند یا سکانسی که میبل

(جینا رولندز) به خیابان می رود تا بچه هایش را که از مدرسه آمده اند تا خانه همراهی کند ،

سکانس هایی را که میبل را می خواهند به بیمارستان ببرند ، سکانسی که میبل از بیمارستان

(تیمارستان) بر می گردد و می خواهد جلوی خود را  بگیرد و احساساتش را بروز ندهد و

رسمی جلوه کند و... هر کدام از این سکانس ها به تنهایی برای خود یک فیلم مستق و

شاهکارند.

جینا رولندز با آن حرکات دیوانه کننده و هماهنگ دست و صورت ، بروز احساسات آنی که

در چهره اش نمایانگر می شود ، گریه ها و خنده های رازآلودش و .. به گونه ای انگار

بازیگری زن را به پایان می رساند.

به نظرم اگر میبل را دیوانه فرض کنیم (که شاید دیگران دیوانه اند و نه او) کم کم در طول

مدت فیلم به این نتیجه می رسیم که هرکس جای او باشد ، همانگونه خواهد شد.

استفاده از موسیقی های فوق العاده که گهگاهی یا از سوی بازیگران یا از سوی رادیو

شنیده می شوند هم گوش نوازند و هم به پیشبرد فیلم کمک کرده اند.

حرکت دوربین و زوم های آن در این فیلم به یادماندنی است.

جان کاساواتیس انگار ینمایی دارد که تنها خود او می تواند از دل آن یک شاهکار بیرون

بکشد.

در آخر باید بگم که هرطور شده فیلم های این کارگردان محجور رو پیدا کنید و ببینید در

غیر این صورت بخش اعظمی از سینما برای شما مبهم خواهد ماند.