نام فیلم : بل دو ژور ( زیبای روز)

کارگردان : لوییس بونوئل

بازیگران : کاترین دونوو ، ژان سورل ، میشل پیکولی ، ژنه ویو پاژ ، فرانسیسکو رابال

خیالات زنانه !!!

خوشحالم که باز یک فیلمی از استاد دیدم که به شدت به دلم نشست.

فیلم به گونه ای است که به سختی می توان در آن مرز بین واقعیت و خیال را تشخیص داد

این یعنی اینکه با یک فیلم سوررئال دیگه از استاد بونوئل طرف هستی. مانند سکانس

ابتدایی و انتهایی که در آن به هیچ وجه نمی توانی بگویی که این واقعیت است یا خیال در

یک کلام یک سوررئالیسم تمام عیار.

بل دو ژور فیلمی است زنانه و برای زنان ( یک فیلم زن آزاد خواه ) و مردها در این فیلم

فقط می آیند و می روند و به خاطر نمی مانند.

در ابتدای فیلم تماشاگر با خود فکر می کند که کاترین دونووچقدر نقشش را مصنوعی بازی می کند

 اما هر چه از فیلم می گذرد تازه متوجه میشوی که این خواسته خود بونوئل بوده که نشان دهد که

او واقعا در زندگی ، مصنوعی و تحت تاثیر است و دارد تظاهر به زندگی میکند

و این ر می توانی از یکی از دیالوگ های فیلم که شوهر سورین (( بل دو ژور )) به او

می گوید که تو هنوز بچه ای.

بازی تمام بازیگران زن این فیلم خوب است اما ژنه ویو پاز در نقش میر فا حشه خانه واقعا

فراموش نشدنی است.

یکی از نکات مثبت فیلم ، فیلمنامه قوی آن است که بیشتر به گره افکنی های داستان پاسخ

می دهد ولی نه به همه آنها . مثلا در سکانسی از فیلم هست که شوهر سورین به یک

صندلی چرخ دار خیره شده  و ما در آخر فیلم مفهوم آن را می فهمیم ولی مثلا آن سکانس فیلم که

سورین به خانه مردی پولدار می رود و آن مراسم مذهبی انجام می شود واقعا گنگ است .

در آخر اینکه هیچ وقت به زن ها اعتماد نکن ، هیچ وقت.