مشخصات فیلم :

نام فیلم : سه زن

کارگردان : رابرت آلتمن

بازیگران : شلی دووال ، سیسی اسپیسک ، جانیس رول ، رابرت فورتی یر

پرسونایی به روایت آلتمن

چند دقیقه بعد از دیدن فیلم حس می کنی که این خواب آلتمن ( در واقع این فیلم را خود آلتمن

خواب دیده ) را خودت هم در خواب دیده ای ، شاید این حس عجیب رو بعد از هیچ فیلمی نداشته ام.

فیلم به دو قسمت تقسیم می شود ، قسمت اول که از ابتدای فیلم تا سکانس خودکشی پینکی

است و قسمت دوم از آنجا تا آخر فیلم .

قسمت اول برای خودش یک شاهکار تمام عیار است ( و از نظر من بسیار مانند فیلم آیداهوی

خصوصی من می باشد البته رابطه ای از نوع زنانه ) و قسمت دوم که به نظرم از قسمت اول ضعیف تر است  و کمی خسته کننده ، شاید این خستگی به خاطر این است که آلتمن خواسته

مفاهیم زیادی رو به تماشاگر در این قسمت فیلم بفهماند و تماشاگر به قدری در این قسمت

مفاهیم دریافت می کند که کمی خسته می شود.

جالبی دیگر فیلم این است که الان که دارم به فیلم فکر می کنم ، چهره شخصیت های مرد فیلم

را تار به یاد می آورم شاید به خاطر این است که سه زن فیلمی است برای زنان.

بازی تمام بازیگران مخصوصا دو بازیگر اصلی و برای من بیشتر اسپیسک در نقش

پینکی خاطره می شود.

این فیلم از اون فیلم هایی است که تماشاگر بیشتر برای جزئیاتش با آن رابطه برقرار می کند

از جمله بیرون ماندن قسمتی از دامن میکی از ماشین ، آن نقاشی های مرموز و ...

در آخر باید بگم که سه زن فیلمی است درباره مسخ شدن و جا به جا شدن آدم ها و یکی

شدن فیلمی که باید دیده شود.